มดผี

ตัวงานมีขนาดเล็กมากเพียง 1.3–2 มิลลิเมตร หัวและอกสีเข้ม ส่วนท้องและขาสีจางโปร่งแสง ทำให้เมื่อมองจากระยะไกลดูเหมือนตัวใสจางหายไป จึงเป็นที่มาของชื่อ "มดผี"

กระจายพันธุ์ไปทั่วโลกในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน มักพบตามบ้านเรือน ห้องครัว กระถางต้นไม้ หรือใต้เศษวัสดุที่มีความชื้น ทำรังง่ายและย้ายรังบ่อยเมื่อสภาพแวดล้อมไม่เหมาะสม

มดผีขึ้นชื่อเรื่องการย้ายรังอย่างรวดเร็วเมื่อถูกรบกวนหรือสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลง อาณาจักรสามารถแตกและย้ายไปตั้งรังใหม่ได้ภายในเวลาไม่นาน ทำให้เป็นมดที่กำจัดยากในบ้านเรือน

กินอาหารได้หลากหลายทั้งน้ำหวานและซากแมลง เดินหาอาหารตลอดเวลาแทบไม่หยุดนิ่ง เมื่อบี้ตัวจะมีกลิ่นคล้ายมะพร้าวเน่าอ่อนๆ ซึ่งเป็นกลไกป้องกันตัวอย่างหนึ่ง

อุณหภูมิที่เหมาะสมอยู่ที่ 24–28°C ความชื้นปานกลาง 50–70% เนื่องจากตัวเล็กมากจึงต้องระวังเรื่องช่องเปิดของกล่องเลี้ยงไม่ให้มดหลบหนีออกไปได้ ให้อาหารด้วยน้ำหวานเจือจางร่วมกับแมลงขนาดเล็กมาก

จัดเป็นมดที่เลี้ยงง่ายในแง่ความทนทาน แต่ความยากอยู่ที่ขนาดตัวที่เล็กมากทำให้หลบหนีออกจากกล่องเลี้ยงได้ง่าย ขนาดรังที่ระบุไว้ (500–3,000 ตัว) เป็นขนาดทั่วไปที่พบในการเลี้ยง แม้ในธรรมชาติแบบซูเปอร์โคโลนีอาจมีจำนวนมากกว่านี้

มดผีเป็นหนึ่งในมดรบกวนบ้านเรือนที่พบได้บ่อยที่สุดทั่วโลก และมักถูกจัดเป็นมดศัตรูในบ้าน แต่ในวงการเลี้ยงมดกลับได้รับความนิยมในหมู่ผู้เริ่มต้นเพราะดูแลง่ายและหาได้ทั่วไป