มดโล่เกาลัด

มดงานมีขนาด 4.5-5.1 มม. ลำตัวสีน้ำตาลเทาสม่ำเสมอทั้งตัว มีลักษณะเด่นคือปล้องอกส่วนหน้า (promesonotum) ที่ยื่นคลุมทับส่วนอกด้านหลัง หนามแหลมสองอันที่ปล้องโพรโพเดียม และก้านท้องแบบสองแฉก (bidentate petiole) ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของมดโล่

กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบในบอร์เนียว มาเลเซีย อินโดนีเซีย ไทย และบรูไน เป็นมดที่อาศัยบนต้นไม้ (arboreal) ทำรังในกิ่งไม้ตายบนเรือนยอดป่าดิบชื้น สูงจากพื้นดินถึง 25-35 เมตร พบในป่าดิบชื้น ป่าพรุ และป่าทุติยภูมิ

นักหาอาหารแห่งเรือนยอด

มดโล่เกาลัดมีนิสัยสงบและไม่ก้าวร้าว หากินอย่างเงียบๆ บนลำต้นและใบไม้บนเรือนยอด โดยมีความเสี่ยงต่อการหลบหนีปานกลางเมื่อเลี้ยงในกล่องเลี้ยง

เป็นมดที่สงบและไม่ดุร้าย หากินตามลำต้นไม้และพืชพรรณบนเรือนยอด กินอาหารได้ทั้งน้ำหวานอย่างน้ำผึ้งหรือน้ำน้ำตาล และเหยื่อขนาดเล็กมีชีวิตอย่างแมลงหวี่หรือจิ้งหรีดตัวจิ๋ว

ต้องการอุณหภูมิ 24-28°C ตลอดทั้งปีโดยไม่ต้องพักตัวหนาว ต้องรักษาความชื้นในวัสดุทำรังให้ชื้นสม่ำเสมอในระดับสูง พร้อมการระบายอากาศที่ดีเพื่อป้องกันเชื้อราเนื่องจากเป็นมดที่มาจากเรือนยอดป่าดิบชื้น

จัดอยู่ในระดับปานกลาง เนื่องจากเป็นมดที่อาศัยบนต้นไม้ตามธรรมชาติ การจำลองความชื้นสูงและสภาพแวดล้อมแบบเรือนยอดป่าดิบชื้นในกล่องเลี้ยงต้องอาศัยความใส่ใจเป็นพิเศษ อีกทั้งยังไม่มีข้อมูลวิจัยที่ยืนยันแน่ชัดเรื่องขนาดอาณาจักรของสายพันธุ์นี้

เนื่องจากยังไม่มีข้อมูลวิจัยที่ยืนยันขนาดอาณาจักรแน่ชัด จึงประมาณการขนาดรังทั่วไปไว้ที่ 300-800 ตัวโดยอ้างอิงจากมดโล่สกุลเดียวกันที่มีขนาดใกล้เคียงกัน เป็นหนึ่งในมดโล่ที่มีวิถีชีวิตน่าสนใจที่สุดเพราะอาศัยอยู่สูงบนเรือนยอดป่าซึ่งพบเห็นได้ยากในธรรมชาติ