มดฮี้โป่งดำ

เป็นมดขนาดเล็กมาก หัวกว้างเพียง 0.88-1.5 มม. ลำตัวสีดำ มีความหลากหลายทางขนาดของวรรณะสูง (size polymorphism) และมีขนพิเศษที่ชี้เข้าหากึ่งกลางลำตัวบริเวณปล้องท้องที่ 4 ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสายพันธุ์นี้ กระเพาะท้องรูปหัวใจยกขึ้นเหนือหัวเมื่อตื่นตัวเหมือนมดฮี้ชนิดอื่น

กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงประเทศไทย เป็นมดที่มีความเชี่ยวชาญสูงมาก เพราะทำรังเฉพาะในเฟินอิงอาศัย (epiphytic fern) อย่างเฟินข้าหลวงหรือเฟินมดในเรือนยอดของป่าดิบชื้นเท่านั้น ไม่ทำรังในดินหรือไม้ผุเหมือนมดทั่วไป

ผู้พิทักษ์เฟินแห่งเรือนยอด

มดฮี้โป่งดำมีความสัมพันธ์แบบพึ่งพากันกับเฟินที่อาศัยอยู่ โดยจะคอยตัดเถาวัลย์ที่พันรอบต้นไม้และเฟินเจ้าบ้านเพื่อปกป้องมิให้ถูกบดบังแสงหรือถูกรัด

เป็นหนึ่งในตัวอย่างพฤติกรรมพึ่งพากันแบบ mutualism ที่น่าสนใจในโลกมด โดยมดจะออกลาดตระเวนตัดเถาวัลย์ (liana) ที่พันรอบต้นไม้ที่เฟินเจ้าบ้านอาศัยอยู่ เพื่อป้องกันไม่ให้ต้นไม้และเฟินถูกปกคลุมจนตาย เป็นการปกป้องบ้านของตัวเองไปในตัว

ต้องการอุณหภูมิ 26-28°C และความชื้นสูง 60-80% เนื่องจากมีถิ่นอาศัยตามธรรมชาติในเรือนยอดป่าดิบชื้น การเลี้ยงในกล่องเลี้ยงจึงควรจำลองสภาพต้นไม้หรือวัสดุที่มีความชื้นสูงคล้ายเฟินธรรมชาติ

จัดอยู่ในระดับปานกลาง เนื่องจากพฤติกรรมการทำรังในเฟินโดยเฉพาะทำให้ยากต่อการจำลองสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติในกล่องเลี้ยงทั่วไป ผู้เลี้ยงอาจต้องปรับสภาพความชื้นและวัสดุให้ใกล้เคียงกับเฟินอิงอาศัยมากที่สุด

อาณาจักรที่โตเต็มที่มักมีขนาดประมาณ 1,000-3,000 ตัว เป็นหนึ่งในมดฮี้ที่มีเรื่องราวความสัมพันธ์กับพืชที่น่าสนใจที่สุด เพราะแสดงให้เห็นว่ามดบางชนิดสามารถวิวัฒนาการมาอาศัยพึ่งพาพืชเฉพาะกลุ่มได้อย่างแนบแน่น